Paardengedrag | Headshaking: niet enkel gewoon een “gedragsprobleem”
749
post-template-default,single,single-post,postid-749,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-7.7,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Headshaking: niet enkel gewoon een “gedragsprobleem”

29 apr Headshaking: niet enkel gewoon een “gedragsprobleem”

Headshaking: – An alternative hypothesis – Knottenbelt D., 2012

Headshaking wordt tegenwoordig dikwijls bekeken als een gedragsprobleem, waarbij maar al te snel de diagnose verveling of stress gesteld wordt. Echter, headshaking is erkend als een neurologische aandoening bij paarden gekenmerkt door onwillekeurige, hyper-reflex, op en neer, draaiende of heen en weer bewegingen van het hoofd. Dit ziet men tijdens gedefinieerde activiteiten zoals lichamelijke inspanning of in bepaalde omstandigheden bij het blootstelling aan regen, kou, stof of wind. Een groot deel van paarden tonen de ergste symptomen tijdens het sporten (al dan niet bereden), en de ernst varieert van paard tot paard. Sommige paarden worden hierdoor zodanig afgeleid en reageren niet op gereden of verbale signalen.
Therapie is momenteel beperkt tot het gebruik van steroïden of managementwijzigingen.
De grote verscheidenheid aan voorgestelde “oorzaken” suggereert dat er niet 1 algemene oorzaak is, maar bij alle gevallen is men wel overtuigd van de betrokkenheid van de nervus trigeminus. Dit is de belangrijkste sensorische zenuw naar het gezicht, mond en neus. De pijn die het paard voelt, is “waargenomen” pijn (neuropathisch), en dus geen inflammatoire pijn waardoor pijnstillers niet echt effect hebben.

Headshaking worden vaak verergerd door inspanning of bepaalde milieu-omstandigheden. Soms verergeren de symptomen in fel licht, bij regenachtig en/of winderige weer, warmte of koude, stoffige of vochtige omstandigheden. De uitlokkende factor kan zelfs een kwestie van intranasale luchtturbulentie zijn (bv indien een paard harder ademt waardoor de nasale mucosa meer blootgesteld zijn aan deeltjes, koude, vocht, stof, pollen, enz.).

Meer neurologisch wetenschappelijk onderzoek is nodig om zo uiteindelijk het welzijn van paarden te kunnen verbeteren.